Axolotl: een lesje transformatie

De Mexicaanse Axolotl.

Een vis met poten en uitwendige kieuwen.

een beest waar wetenschappers niet echt iets van begrijpen. Iets tussen een vis en amfibie in, ‘vleesch noch visch’ als het ware.

Het beest komt uit een ei en leeft dan permanent onderwater in grotten. Vreet, vecht en paart en sterft daar.

 

Het dier werd nog raadselachtiger toen in 1865 in de Parijse Jardin des Plantes twee opgestuurde exemplaren aankwamen die niet met de tekeningen overeenkwamen. In de kist zaten geen visachtigen met poten meer, maar twee salamanders. De axolotl bleek een in permanent larvestadiumlevende salamander te verkeren.

 

Een salamander die nooit salamander hoeft te worden. Onrijp en permanent onvoltooid. Een ongewone gebeurtenis, een shock heeft de metamarfose geforceerd.

Maar in hun gedrag blijven het pubers, want daarin zijn ze niet verder ontwikkeld. Dat gebeurt pas als de omstandigheden ze dwingen te groeien in zoeken naar voedsel of zuurstof. Het verschijnsel heet Neotenie.

 

Voor de Axolotl is het niet nodig volwassen te worden. De wateren drogen nooit op in hun habitat en alles is zeer voedselrijk .Dus geen reden om amfibie te worden, ze blijven larve.

In de menselijke psychologie: Het behoud van jeugdige onrijpheid  tijdens de volwassenheid, tot de omstandigheden een transformatie afdwingen.

Omdat je nooit jezelf kunt verloochenen, je peno-of menopauze niet, je adolescentie, je midlifecrisis, omdat je bent wie je bent en niet al dat andere dat je zou willen zijn, zou kunnen zijn of nog gaat worden..

 

Heb een goede transformatie!

 

Met vriendelijke groet,

Verhalenverteller Kees van Wanrooij